สถานีเพลงออนไลน์คาราบาว.เน็ต

** เมื่อครั้งยังเป็นอยู่ ฉันมาเยี่ยมเธอทุกปี
เหตุผลเธอคงมี จึงอยู่ที่ฝนโปรยไพร
อักษรที่ค้นหา กับเวลาที่ใช้ไป
คุ้มค่าต่อจิตใจ ต่อเติมฝันแด่ผู้คน

เธอรักและแน่วแน่ ในวิถีของชาวป่า
เรียบง่ายในพนา แต่ทว่าหมั่นฝึกฝน
หล่อหลอมกลางขุนเขา ที่เปลี่ยวเหงาและยากจน
ทั้งหมดนี้ส่งผล ให้ภาษาของเธองดงาม

*ในยามที่ฉันได้ยิน
ว่าเธอบินจากเราไป
ช่างสุดเศร้าเสียใจ
ไม่ทันได้ไถ่ได้ถาม
ถนนสายอักษร
คงเงียบงำหมื่นชั่วยาม
เมื่อโลกนี้สิ้นนาม
กนกพงศ์ สงสมพันธุ์
(ซ้ำ */**)

กนกพงศ์ สงสมพันธุ์ผู้ต่อเติมฝันแด่ผู้คน