สถานีเพลงออนไลน์คาราบาว.เน็ต

(แอ๊ด) โอ๊ยเบื่อ...กรุงเทพฯ
ร้อนก็ร้อน รถก็ติด ไปไหนก็ไม่สะดวกเลย
(ธนิสร์) แหมแกจะมาเบื่อๆ อะไรละหึ กรุงเทพฯ เขามีของดีตั้งเยอะ
(แอ๊ด) ไหนของดี ของดี
(ธนิสร์) แหมสะพานพระราม 9 นะ แกเคยไปหรือเปล่าล่ะหึ
(แอ๊ด) อ๋อสะพานแขวนนั่นหรือ
(ธนิสร์) นั่นแหละเขาสร้างมาตั้งนานแล้ว ยังไม่ทันเท่าไรเลย พังซะแล้ว
แหมไปดูซะมั่งซิ
(แอ๊ด) สะพานแค่นี้ก็ไปว่าเขา เอาอย่างนี่ดีกว่าเรา
(ธนิสร์) ฉันไม่ได้ว่ามันพังจริงๆ อะเฮ้ย
(แอ๊ด) เราไปทะเลกันดีกว่า ไปเที่ยวกัน
(ธนิสร์) เอ้อดีเหมือนกัน มันจะได้เย็นใจบ้าง ไปไหนล่ะ
(แอ๊ด) ไประยอง
(ธนิสร์) เอ้อดีเหมือนกัน ฉันจะได้ดูผีเสื้อสมุทร เฮอะ

(ธนิสร์) เอ๊ย สายลม โบกโบยพัดมา
เกลียวคลื่นพลิ้วมา กระแทกชายฝั่ง
(แอ๊ด) เอ๊ย ฟังคล้ายจังหวะจะโคน โยกๆ โยนๆ เป็นเสียงดนตรี
(ธนิสร์) ชายหนุ่มนั่งลงริมฝั่ง
เหมือนภาพความหลังวรรณคดี
(แอ๊ด) ตัวเขาเหมือนพระอภัยมุณี มานั่งเป่าปี่อยู่ที่ริมทะเล
(พร้อม) เป็นเรื่องราวฉุกคิดในใจ
ว่าปี่พระอภัยคงคล้ายปี่หนุ่มคนนั้น
(ธนิสร์) ถึงวันเวลาจะไกลห่างกัน
(แอ๊ด) เอ้า วันเวลาจะไกลห่างกัน
(พร้อม) แต่ปี่สองคนนั้นทําจากบ้องไม้ไผ่

(ธนิสร์) เอ๊ย ก็สังคมในทุกๆ วัน
อาทิตย์ถึงจันทร์รึมันก็รกขมอง
(แอ๊ด) เอ๊ย ก็ต้องหยิบเรื่องราวเบาๆ
มาร้องมาเป่าคละเคล้าสําเนียง
(ธนิสร์) เรื่องราวดําเนินเรื่อยไป
ปี่พระอภัยทําไมถึงไม่มีเสียง
(แอ๊ด) เวลาเป่าต้องทําคอเอียง
ต้องคอยมองเมียงดูทิศทางลม

(พร้อม) ริมทะเลธรรมชาติเป็นใจ
กอดบ้องไม้ไผ่เจาะเป็นรูๆ
(ธนิสร์) เป่าตรงปากจนควันออกหู
(แอ๊ด) เอ้า เป่าตรงปากจนควันออกหู
(พร้อม) พระอภัยก็ดูเป็นอารมณ์ดี เอ๊ย ทําไม

(แอ๊ด) เอ๊ย เสียงเพลงยั่วเย้าอารมณ์
ผู้ใหญ่ชื่นชมว่าหมดปัญหา
เด็กจะได้ปิดหูปิดตา
จะหมดเวลาไปกับดนตรีกาล
(ธนิสร์) เฮ้ยๆ ๆ ๆ ก็เสียงเพลงร้องเพื่อชีวิต
เดี๋ยวเด็กเค้าจะคิดกําเริบเสิบสาน
เสียอารมณ์การบริหาร
รับประทานข้าวไม่อร่อย
(แอ๊ด) ถึงเวลาสังคยานาเมืองไทย ผู้หลักมักใหญ่ชอบปิดหูปิดตา
(ธนิสร์) เอ๊ย จนเด็กต้องพากันเดินคอเอียง
(แอ๊ด) เอ๊ย เด็กต้องพากันเดินคอเอียง
(พร้อม) ไปจุดตะเกียงเป่าปี่พระอภัย
เอ๊ย ทําไม ทําไม